Bywalec Życia

opinia i publicystyka o popkulturze

FORMAT OPINII

KRYMINALNY STYCZEŃ – KIM JEST „A.B.C.”? format opinii #6

Słynny
detektyw na tropie seryjnego mordercy „A.B.C.”! Kolejne
morderstwa, którym nie można zapobiec. Zbrodnie, które wstrząsają Wielką
Brytanią. Strach i wątpliwości, które paraliżują. Pytania bez odpowiedzi, gra na śmierć i życie!   
  

 

Agatha Christie.
Urodziła si
ę 15 września
1890 r. w Anglii. W wieku 11 lat, po
śmierci
ojca, zacz
ęła jeździć
z matk
ą
po
świecie.
Był to pocz
ątek jej życiowej
pasji – podró
żowania. W czasie
pierwszej wojny
światowej
pracowała w aptece – st
ąd jej znakomita znajomość
trucizn. Pierwsz
ą powieścią
z postaci
ą słynnego detektywa
Herkulesa Poirota była Tajemnicza
historia w Styles
, wydana w 1920 r. Z biegiem czasu sympatia autorki do
detektywa malała, kochali go jednak czytelnicy. Był tak popularny,
że
w 1975 r. po ukazaniu si
ę książki
Kurtyna, w której Poirot ginie, „New
York Times” opublikował klepsydr
ę.
Agatha Christie napisała 80 kryminałów, a tak
że
kilka powie
ści obyczajowych pod
pseudonimem Mary Westmacott. Jej ksi
ążki,
przetłumaczone na około 100 j
ęzyków,
zostały wydane na
świecie w liczbie
ponad 2 mld egzemplarzy. W ksi
ędze
Guinnessa figuruje jako najlepiej sprzedaj
ąca
si
ę
autorka wszech czasów. Wi
ększość
twórczo
ści
Christie została sfilmowana. Na podstawie jej utworów powstawały te
ż
sztuki teatralne, komiksy, a nawet gry komputerowe. Pisarka zmarła 12 stycznia
1976 r.  *
Agatha Christie jest obietnicą dobrego kryminału. I w przypadku
„A.B.C.” nie jest inaczej. A skoro Agatha Christie to albo Panna
Marphle albo Herkules Poirot, w tym przypadku Herkules Poirot. Zatem wyruszamy
w kolejną przygodę ze słynnym Belgiem, tym razem jego towarzyszem będzie
sceptyczny kapitan Hastings.
 
Hercules Poirot otrzymuje anonimowy list, w którym jego nadawca
zapowiada zbrodnię w mieście Andover (Wielka Brytania). Policja swym zwyczajem
bagatelizuje sprawę, co bardzo niepokoi doświadczonego detektywa. A gra na śmierć i życie właśnie się zaczyna…
 
Gdy dochodzi do
pierwszej zbrodni na kobiecie o nazwisku na „A” i w mieście o nazwie
na  „A” sprawa nabiera szalenie
realistycznego wydźwięku, inaczej niż wcześniej myślano. Znów intuicja Poirota
nie zawiodła, ale to dopiero początek zawiłej intrygi autora anonimów, który podpisuje się jako 
„A.B.C.”. 
 
Kolejny list szaleńca
zapowiada następną zbrodnię, tym razem w mieście położonym nad kanałem La Manche
– Bexhill i na osobie o nazwisku na „B”. Wyścig z czasem się zaczyna.
Seryjny morderca, popełniający zbrodnie w porządku alfabetycznym, nie zamierza
skończyć chorej gry, zanim nie dojdzie do  „Z”.   
   
   
Czy Hercules Poirot
pokrzyżuje szyki „A.B.C.”? Ile osób zginie, nim morderca zostanie
schwytany? Czy szaleniec dojdzie do końca alfabetu? Wreszcie, czy poznamy
tożsamość „A.B.C.”? 
 
Mówi się, że czytając
dużo Christie można przewidzieć zakończenia jej kryminałów. W przypadku
„A.B.C.” ta sztuka mi się nie udała. Jest to całkiem inna książka od
chociażby „Morderstwa w Orient Expressie” czy „Morderstwa na
polu golfowym”, a przez to całkiem wyjątkowa jak „Noc i ciemność”
czy „I nie zostało już nikogo”.
 
Mówi się również, że
książki Christie to 100% kryminału w kryminale. I jakby nic więcej. Sami
oceńcie, czy to pochwała czy krytyka. Jej książki objętościowo nie są
tomiszczami, a mimo to nie zgodzę się, że Christie interesowała się wyłącznie
intrygą kryminalną na kartach swych powieści. 
 
Właśnie m.in. w
książce „A.B.C.” niekwestionowana „Królowa Kryminałów”
skupia się na temacie starości, samotności, przemijania. Nie ukrywajmy, bardzo
trudnych motywach. Obrazuje je rewelacyjnie w scenach, w których Hercules
Poirot zabarwia swoje wąsy na czarno, aby ukryć siwiznę. A przede wszystkim,
aby ukryć przed sobą i całym światem nieuchronny znak czasu. W scenach, w
których policja lekceważy słynnego detektywa z racji na jego starczy wiek i jego
– jak mówią – przestarzałe metody śledcze. Przez co, Hercules Poirot zdobywa
jeszcze większą sympatię czytelników, o ile to możliwe?
 
 
Podobało mi się
również, jak Agatha Christie zbudowała postać kapitana Hastingsa, przyjaciela
Poirota. A zbudowała ją w kontraście do Belga. Hastings jest dziennikarzem, żądnym
sensacji. Często porywczym i gwałtownym w swych działaniach. Agatha Christie
nie opisuje, że dana postać jest np.
 impulsywna. Agatha Christie to po prostu pokazuje,
pozwalając wykazać się swoim bohaterom w ramach ich osobowości. Gdy detektyw
otrzymuje wiadomość, że następna zbrodnia wydarzy się w mieście Churston za
niespełna kilka godzin, Hastings w pośpiechu pakuje swoje i Poirota rzeczy.
Wtedy Belg zwraca mu uwagę, że pociągu jego pośpiech nie przyśpieszy, a tylko
będą mieli niepotrzebnie zmięte ubrania. 
 
Powieść „A.B.C.”
przeczytałem w ciągu trzech godzin i bawiłem się przednio. Była tak dobra, tak
dobrze napisana, tak dobrze skonstruowana, że tęsknię za tą historią i mam
ochotę sięgać po kolejne książki Agathy Christie. Co tu dużo mówić, chciałbym
zapoznać się z całą twórczością „Królowej Kryminałów”.
                               
Tytuł oryginalny: The ABC Murders
Autor: Agatha Christie
Gatunek: kryminał
Oprawa: miękka
ISBN: 9788324589524
Data premiery: Wielka Brytania,1936 r.
 
 
 
 
 
 
 format opinii #6 
* notka o autorce pochodzi ze skrzydełka książki
* źródło zdjęcia autorki: http://pawprints.kashalinka.com/anecdotes/agatha-christie 
(grafika postu: © by bywalec życia, na podstawie grafiki z gry „A.B.C. Murders”)
 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *